Zavodi za javno zdravlje se oslanjaju na dugu tradiciju preventivne medicine, ali su, kao institucije, relativno mladi. Po završetku Prvog svetskog rata, u opustošenoj zemlji gde su harale zarazne bolesti, jedna od prvih značajnih mera bila je osnivanje Stalne epidemijske komisije, savetodavnog organa Ministarstva narodnog zdravlja za pitanja higijene i epidemiologije. Komisija je počela rad 1919. godine, a u centru pažnje bilo je izučavanje narodnog zdravlja, sprečavanje zaraznih bolesti i podizanje zdravstvene kulture naroda. Stalna epidemijska komisija bila je inicijator i organizator stalnih bakterioloških stanica, preventivno medicinskih nukleusa, kao i njihovih sledbenika: domova zdravlja, sanitarno epidemioloških stanica, higijenskih zavoda, zavoda za zaštitu zdravlja i zavoda za javno zdravlje. Stalne bakteriološke stanice osnovane su Uredbom broj 29964/1920, a iz izveštaja stanica za 1921. godinu vidi se da ih je u tadašnjoj Jugoslaviji bilo samo pet: u Osjeku, Zagrebu, Dubrovniku, Skoplju i u Šapcu. Antimalarična stanica u Šapcu osnovana je u maju 1921. godine, a nju je nasledila Stalna bakteriološka stanica, osnovana 1.novembra 1921.godine. U početku Bakteriološka stanica u Šapcu je radila kao bakteriološko odeljenje Okružne bolnice, ali je već polovinom 1922. godine pretvorena u zasebnu ustanovu. U sastav Doma narodnog zdravlja, kao i sve socijalno-higijenske ustanove ušla je 1. aprila 1928. godine gde je, kao odeljnje ovog doma, radila do 1946.godine kada je uspostavljena Okružna sanitarno-epidemiološka stanica. Period od 1945. do 1951. godine, kada je osnivanjem Higijenskog instituta Srbija dobila centralnu ustanovu higijenske službe, bio je period u kome se praktično tragalo za organizacijom preventivno-medicinske službe u skladu sa zahtevima novoformirane države. Sanitarno epidemiološke stanice postale su 1953. godine higijenski zavodi, a higijenski zavodi Zakonom o zdravstvenoj službi i zdravstvenoj zaštiti, od 23. juna 1961. godine, prerasli su u zavode za zdravstvenu zaštitu. Ostajući dosledne osnovnoj funkciji – radu na zaštiti i unapređenju zdravlja, ove institucije su, do današnjeg oblika organizovanja, prošle još i organizovanje OOUR-ima. Osnovna organizacija udruženog rada Zavoda za zdravstvenu zaštitu i medicinu rada bila je konstituisana kao OOUR Medicinskog centra i radila do 1979. godine, kada je u Šapcu doneta odluka o osnivanju Regionalnog zavoda za zaštitu zdravlja za područje Podrinjsko-Kolubarskog regiona . On je 10.10.1990.godine transformisan u Zavod za zaštitu zdravlja. Odlukom osnivača, Ministarstva zdravlja, Zavod za zaštitu zdravlja «Vera Blagojević» u Šapcu 30. maja 2007. godine dobija naziv Zavod za javno zdravlje Šabac.